Factorio Πώς να επιλέξετε το σχέδιο σχεδίασης του εργοστασίου - 3 κριτήρια για τη σωστή επιλογή

Όταν προχωράτε στη κόκκινη-μπλε έρευνα (Red-Blue Science), το εργοστάσιό σας ξαφνικά γίνεται στενό. Κι εγώ έπεσα σε αυτό το σημείο, χτυπώντας το όριο πλάτους του Main Bus και το όριο 15 αντικειμένων/δευτερόλεπτο του κίτρινου ιμάντα, οπότε έπρεπε να ξανακτίσω.

Αυτό το άρθρο θα σας καθοδηγήσει στο vanilla 2.0 του Factorio, και θα εξετάσει πώς αλλάζει η φιλοσοφία σχεδίασης με το Space Age, ταξινομώντας τέσσερα μοτίβα (Spaghetti, Main Bus, Modular, και Train-based) για αρχάριους έως ενδιάμεσους παίκτες.

Το σημαντικό δεν είναι να απομνημονεύσετε τη "σωστή" διάταξη, αλλά να επιλέξετε μια μέθοδο που ταιριάζει στο δικό σας εργοστάσιο βάσει τριών αξόνων: φόρτου λογιστικής, διαθέσιμου χώρου και σχεδίων μελλοντικής επέκτασης.

Θα εξηγήσω λεπτομερώς τη διαδικασία αποφάσεων χρησιμοποιώντας αριθμητικές τιμές για ιμάντες, φάρους (beacons), σιδηροδρόμους και παραγωγή ενέργειας που μπορείτε να επαληθεύσετε στο επίσημο Wiki.

【Factorio】Πώς να επιλέξετε το σχέδιο σχεδίασης του εργοστασίου

Προϋποθέσεις και τρόπος ανάγνωσης αυτού του άρθρου

Σε αυτό το άρθρο, δεν θεωρούμε τη σχεδίαση εργοστασίου ως "ποιο είναι το ισχυρότερο". Αυτό που πρέπει να δείτε είναι τι σας δυσκολεύει τώρα. Εάν τρέχετε για γρήγορη εκκίνηση, εάν η καλωδίωση σας έσπασε στο επίπεδο της μπλε επιστήμης, ή εάν θέλετε να απορροφήσετε πόρους με τρένα στο τέλος, η επιλογή θα διαφέρει. Γι' αυτό αυτό το άρθρο παρουσιάζει όλα τα τέσσερα μοτίβα (Spaghetti, Main Bus, Modular, Train-based) έτσι ώστε να μπορείτε να κρίνετε βάσει των δικών σας προβλημάτων.

Πρώτα, ας καθορίσουμε τη ορολογία. Το Main Bus είναι ένα σχέδιο όπου υλικά υψηλής χρήσης όπως σιδερόπλακες, χάλκινες πλάκες και ηλεκτρονικές κάρτες συγκεντρώνονται σε μια κεντρική γραμμή και κάθε παραγωγική γραμμή τραβάει διακλαδώσεις από εκεί. Θεωρείται συνήθως ως ένας τύπος βάσης που ταιριάζει σε αρχάριους και κάνει το εργοστάσιο δομημένο. Από την άλλη πλευρά, απαιτεί αρκετά πολλές σειρές ιμάντων και οριζόντιο χώρο, οπότε αν σας λάθος το τέντωμα, γίνεται "καλή θέα αλλά μακριά".

Ένας φάρος (Beacon) διανέμει τις επιδράσεις του μονάδων σε εύρος 9×9 γύρω του με το μισό της αρχικής ισχύος. Είναι το κλειδί για υψηλή πυκνότητα, αλλά καταναλώνει 480kW ανά μονάδα, οπότε όσο περισσότερα προσθέτετε, τόσο βαρύτερη γίνεται η σχεδίαση ενέργειας. Δεν είναι πρωταγωνιστής στα αρχικά στάδια, αλλά αρχίζει να κάνει τη διαφορά όταν σκεφτείστε πώς να συμπυκνώσετε περισσότερα στο τέλος.

Ένα Stacker (Σταθμό Αναμονής) είναι μια περιμένουσα περιοχή που δημιουργείτε μπροστά από ένα σταθμό τρένου. Σε σχεδιασμό όπου πολλά τρένα κατευθύνονται στον ίδιο σταθμό, χωρίς αυτό η κυκλοφοριακή συμφόρηση θα χειροτερεύσει δραματικά.

Κατανοήστε το UPS ως το πώς φαίνεται το φορτίο επεξεργασίας όταν το εργοστάσιο γίνει τεράστιο. Η ποιότητα σχεδίασης δεν εμφανίζεται μόνο στην ποσότητα παραγωγής, αλλά και στη λαφρότητα λειτουργίας στο τέλος. Εδώ δεν είναι μόνο σύγκριση αριθμών - σχετίζεται και με το πόσο μεγάλο θέλετε να φτάσει το εργοστάσιό σας.

Η Ποιότητα (Quality) είναι ένα στοιχείο που προστέθηκε με το Space Age, φέρνοντας την ιδέα του "κάθετου ενισχυσμού" όπου βελτιώνετε εξοπλισμό και μηχανές σε υψηλότερες ποιότητες αντί να απλώς διπλασιάζετε το εργοστάσιό σας οριζόντια. Όταν αυτή η έννοια ενσωματώνεται, οι αποφάσεις σχεδίασης που ήταν έγκυρες μόνο για vanilla 2.0 αρχίζουν να αλλάζουν.

Η θέση μου είναι ότι πολλοί νέοι παίκτες κάνουν αυτό που έκανα: απλά προσθέτουν συσκευές και ιμάντες με αυτοσχέδιασμα, και κάπου στο επίπεδο της μπλε επιστήμης χάνουν το νήμα. Δεν ξέρουν αν η σιδερόπλακα λείπει, αν κολλήθηκαν ηλεκτρονικές κάρτες, ή από πού να ξεκινήσουν. Η τυπική κατάρρευση. Από εκείνο το σημείο, σταμάτησα να κτίζω ευρετικά και άρχισα να κρατώ έναν πίνακα απόφασης, αποφασίζοντας "σε αυτό το στάδιο θα χρησιμοποιήσω Main Bus", "όταν η χωρητικότητα υπερβεί αυτό το όριο, θα κάνω μετατροπή σε τρένο". Η σταθερότητα της σχεδίασης αλλάζει πολύ ανάλογα με το αν έχετε συνθήκες μεταγωγής ή όχι.

Ο τρόπος σύγκρισης είναι απλός. Αν δίνετε προτεραιότητα στην ταχύτητα εκκίνησης, το Spaghetti είναι ακόμη ισχυρό. Αν θέλετε σταθερότητα έως την πρώτη νίκη, το Main Bus είναι εύχρηστο. Για επεκτασιμότητα και καταλληλότητα στο τέλος, τα Modular ή Train-based είναι ανώτερα. Ακόμη και το επίσημο Tutorial αναφέρει το Main Bus ως φιλικό προς τους αρχάριους, αλλά αυτό δεν σημαίνει "πάντα βέλτιστο". Η ακριβής κατανόηση είναι ότι είναι εξαιρετικό ως σταθερό σημείο εισόδου που δεν σπάει εύκολα.

Ένα πράγμα που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι τα μέσα μεταφοράς χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: ιμάντες, σιδηροδρόμους, και λογιστικά ρομπότ. Κάθε σχέδιο ορίζεται από το ποιο από αυτά τα τρία θέτει στην πρώτη θέση. Για παράδειγμα, το Main Bus είναι κυρίως βασισμένο σε ιμάντες, το Train-based είναι κυρίως βασισμένο σε σιδηροδρόμους, και ορισμένα τέλος-σταδίου μοντέλα τείνουν να χρησιμοποιούν ρομπότ. Αν κατανοήσετε τη σύγκριση σχεδίων ως σύγκριση του ποιο είναι το κύριο μέσο μεταφοράς, θα είναι πολύ πιο ευανάγνωστη.

Tutorials/ja

wiki.factorio.com

Έκδοση Στόχος και Πηγές Αριθμητικών Δεδομένων

Ο κύριος στόχος αυτού του άρθρου είναι το vanilla 2.0. Χρησιμοποιώ μόνο αριθμητικές τιμές που έχω επαληθεύσει. Για παράδειγμα, ο ρυθμός μεταφοράς του κίτρινου ιμάντα είναι 15 items/s. Ο ρυθμός των κόκκινων και μπλε ιμάντων υπολογίζεται από σχετικές ταχύτητες (κόκκινο = 2x, μπλε = 3x) σε σχέση με το κίτρινο, οπότε θεωρητικά το κόκκινο είναι περίπου 30 items/s και το μπλε περίπου 45 items/s. Σε αυτό το άρθρο, τα θεωρώ "εκτιμήσεις", και αν υπάρχουν πρωτογενείς πηγές για τις απόλυτες τιμές του κόκκινου και μπλε, δίνω προτεραιότητα σε αυτές. Κι εγώ, κατά την απόφαση για το πλάτος του Main Bus, χρησιμοποιώ αυτή τη μετατροπή ως αναφορά και κρίνω "θα διπλασιάσω αργότερα ή θα τα διαχωρίσω σε ξεχωριστά κανάλια".

Δεν πρέπει να παραβλέψουμε τα φάρα για τη σχεδίαση στο τέλος. Ένας φάρος παίρνει εύρος 9×9 και η μεταφορά είναι το ήμισυ της αρχικής. Αντ' αυτού, καταναλώνει 480kW ανά μονάδα, οπότε "ο υψηλός πολυπλασιασμός είναι ισχυρός, αλλά όχι δεδομένος". Βλέποντας τη αναλογία, τα εργοστάσια με φάρο είναι όχι μόνο εξοικονόμηση χώρου, αλλά ένα σχέδιο που προπληρώνει επιβάρυνση σε ηλεκτρικό, εμβαδό και καλωδίωση σε διαφορετικές μορφές.

Τα δεδομένα για την ηλεκτρική ενέργεια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως υλικό για την ευθυγράμμιση της σκέψης σχεδίασης. Η βέλτιστη αναλογία μεταξύ ηλιακών πάνελ και μπαταριών είναι 21:25, και για να επιτευχθεί 1MW μέρα και νύχτα απαιτούνται 23,8 ηλιακά πάνελ. Ενώ αυτό το άρθρο είναι πρώτιστα για την διάταξη του εργοστασίου, όσο μεγαλύτερο γίνεται το εργοστάσιό σας και όσο περισσότερο στρέφεστε προς φάρα και δίκτυα ρομπότ, τόσο περισσότερο η σχεδίαση ηλεκτρικής ενέργειας γίνεται μέρος της διάταξης. Η σχεδίαση εργοστασίου και η σχεδίαση παραγωγής ενέργειας φαίνονται ξεχωριστά, αλλά είναι αρκετά στενά συνδεδεμένες στην πράξη.

Τα ερωτήματα σχετικά με τη σιδηρογραμμή περιστρέφονται γύρω από σήματα και στάθμες αναμονής. Σε δίκτυα τρένων, τα σήματα διαιρούν τις σιδηροτροχιές σε τμήματα και αποτελούν τη βάση για την ασφαλή λειτουργία πολλών τρένων. Εάν τα τρένα συγκεντρώνονται στον ίδιο σταθμό, η σταθμός αναμονής (stacker) εμπροσθείως είναι ζωτικής σημασίας για την αποφυγή συμφόρησης. Το λόγο που το Train-based θεωρείται κατάλληλο για το τέλος είναι όχι μόνο η επέκταση της απόστασης μεταφοράς, αλλά ότι μπορείτε να κωδικοποιήσετε τη επέκταση με κανόνες συνδυάζοντας σταθμούς, σήματα και σταθμούς αναμονής. Αντιστρόφως, αν εισέλθετε στο Train-based πολύ νωρίς χωρίς να κατανοήσετε τα σήματα, η διάγνωση συμφόρησης γίνεται πολύ δυσκολότερη από ότι με ιμάντες.

Θέλω να είμαι σαφής ότι αν υπάρχουν σταθερές αποφάσεις και πηγές σχετικά με σχέδια διάταξης, αυτό το άρθρο δεν το ισχυρίζεται. Τα στοιχεία όπως "τα ιμάντες Main Bus είναι 9×9" και "τα φάρα έχουν ισχυ μισή" είναι γεγονότα. Η δήλωση ότι "το Main Bus είναι φιλικό προς τους αρχάριους" είναι ερμηνεία συμβατή με τα επίσημα προσδιορίσματα. Και η σχεδίαση τύπων δεν έχει επίσημη μοναδική απάντηση, οπότε εδώ ξεχωρίζω με σαφήνεια ανάμεσά τους. Με αυτό κατά νου, το πόσο καλά ο ακόλουθος πίνακας σύγκρισης "ταιριάζει σε αυτή τη δοσολογία" γίνεται πολύ πιο ορατό.

Τέσσερα σχέδια σχεδίασης που πρέπει να κατανοήσετε πρώτα

Ορισμός κάθε σχεδίου και προβλεπόμενη κλίμακα

Ο λόγος που η συζήτηση για τη σχεδίαση εργοστασίου γίνεται συχνά ακατάστατη είναι ότι η οπτική διαφορά και η διαφορά λογιστικής δύσκολα χωρίζονται. Εδώ χωρίζουμε τέσσερα σχέδια με βάση το "τι θέτετε ως πρωταγωνιστή για να επεκτείνετε το εργοστάσιό σας". Με αυτή τη ταξινόμηση, κατά την έσπασε σε μπλε επίπεδο, έκανε πολύ πιο εύκολο να κρίνω αν θα αύξανα ή αν θα άλλαζα την ίδια τη μέθοδο.

Το Spaghetti είναι ένα σχέδιο όπου απλώς συνδέετε τις απαραίτητες συσκευές σε κενές περιοχές και συνεχίζετε. Η εκκίνηση είναι η ταχύτερη μεταξύ των τεσσάρων και πολύ ισχυρή έως τη γαλάζια επιστήμη. Το πλάτος του ιμάντα είναι επίσης μικρό. Είναι κατάλληλο για όσους θέλουν να γλιτώσουν γρήγορα από τη δημοτικότητα και τη συλλογή πόρων. Ωστόσο, όταν προσπαθείτε αργότερα να προσθέσετε παραγωγή σιδερόπλακας ή ηλεκτρονικών καρτών, τα υπάρχοντα ιμάντια αρχίζουν να διασταυρώνονται, και η ορατότητα των συρόμενων αγωγών πέφτει απότομα. Είναι δύσκολο να παρακολουθήσετε πού προέρχεται η χύνη και τι είναι τα εμπόδια, οπότε είναι αδύνατη σε σχεδιασμό επέκτασης. Σε σχέση με την πρόοδο, αυτό είναι κατάλληλο για εκκίνηση έως κόκκινη-πράσινη επιστήμη.

Το Main Bus είναι ένα σχέδιο όπου υλικά υψηλής συχνότητας χρήσης όπως σιδερόπλακες, χάλκινες πλάκες και ηλεκτρονικές κάρτες συγκεντρώνονται σε κεντρική γραμμή, και κάθε ζευγάρι βιομηχανίας αποκτά διακλαδώσεις από εκεί. Όπως περιγράφεται και στη σελίδα εξήγησης Main Bus, αυτό το σχέδιο δίνει δομή σε ένα εργοστάσιο. Ο λόγος που θεωρείται συνήθως φιλικό προς τους αρχάριους είναι ότι η κατεύθυνση της λογιστικής γίνεται σχεδόν σταθερή. Μπορείτε εύκολα να δείτε πού προέρχεται το υλικό και πού πηγαίνει, και μπορείτε να αποφύγετε σε μεγάλο βαθμό το κουλούρι. Αντ' αυτού, χρησιμοποιεί σχετικά μεγάλο εύρος για τις κύριες γραμμές ιμάντα. Αν τεντώσετε λανθασμένα, το εργοστάσιό σας γίνεται "καλή θέα, αλλά μακρύ". Σε σχέση με την πρόοδο, αυτό είναι το πιο σταθερό μετά την κόκκινη-πράσινη επιστήμη, κατά τη διάρκεια της μπλε επιστήμης και της μεσαίας περιόδου.

Το Modular είναι ένα σχέδιο όπου η παραγωγή χωρίζεται σε ανεξάρτητα μπλοκ ανά λειτουργία, όπως το εργοστάσιο ηλεκτρονικών καρτών, το μπλοκ μεταλλουργίας και το μπλοκ επιστήμης. Το χαρακτηριστικό είναι ότι αντί να κάνετε αναθεώρηση σε μια γραμμή, μπορείτε να αντιγράψετε και να προσθέσετε ένα ολόκληρο "εργοστάσιό του". Αν ευθυγραμμίσετε τις πύλες εισόδου και εξόδου, είναι εύκολο να αναπτύξετε το ίδιο μοντέλο αργότερα και να το συντηρήσετε. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να αποφασίσετε εκ των προτέρων πόσο από το κάθε μπλοκ θα περιλάβετε, τι θα κάνετε on-site και τι θα λάβετε από έξω. Δηλαδή η επεκτασιμότητα είναι υψηλή, αλλά ο κόστος σχεδίασης είναι επίσης υψηλός. Σε σχέση με την πρόοδο, αυτό λειτουργεί καλά από μπλε και πέρα όταν οι γραμμές γίνονται πολύπλοκες μέχρι το τέλος.

Το Train-based (Distributed) είναι ένα σχέδιο όπου η μεταλλουργία, οι κυκλώματα, το πετρέλαιο, η επιστήμη και τα παρόμοια κατανέμονται σε απομακρυσμένες θέσεις και συνδέονται με σταθμούς και τρένα. Το City Block είναι επίσης μια επέκταση αυτής της σκέψης. Είναι ισχυρό σε μακριν