【Factorio】Wprowadzenie do rozszerzeń City Block｜Rozmiar i sygnalizacja

Gdy główna magistrala staje się zbyt gruba i nie widać, gdzie coś dodać, przychodzi czas na przemianę na City Block. W tym artykule pokazuję konkretne kroki dla graczy na średnim poziomie, aby przejść na fabrikę, która jest łatwa w zarządzaniu i łatwa do rozszerzenia – zarówno w Factorio vanilla 2.0, jak i w środowisku Space Age.

Kluczowa rzecz to nie budować od razu gigantyczną sieć kolei. Najpierw ustalić cztery elementy: rozmiar bloku, długość pociągu, kierunek ruchu i logistykę wewnątrz bloku. Następnie pracować nad czystym powielaniem minimalnie jednego bloku – to jest najbardziej niezawodny sposób.

Osobiście, gdy pracowałem z siecią ponad 100 stacji, застрял na 3 godziny z powodu zatrzymań w przęsłach i niewystarczającej liczby stackerów. Musiałem prawie cały projekt przeprojektować. City Block nie jest magicznym rozwiązaniem dla UPS, ale jeśli najpierw ustalisz reguły, a potem budujesz, możesz stworzyć fabrykę, która nie będzie się rozpadać przy rozszerzaniu.

Założenia artykułu i wersje docelowe

Artykuł zakłada Factorio vanilla v2.0 w wersji stabilnej 2.0.73 i środowisko z DLC Space Age. Bazuje na waniliowym projektowaniu City Block, a różnice i nowe możliwości z Space Age omawiam osobno. Tym razem rozdzielam „podstawy, które działają w vanilla" od „zastosowań, które otwiera DLC". W przeciwnym razie projektowanie robi się chaotyczne.

W tym artykule City Block odnosi się do projektu, w którym umieszczasz moduły produkcji w regularnej siatce torów i rozszerzasz go. Ważne jest, aby traktować to jako metodę zarządzalności i rozszerzalności, a nie specjalny projekt zoptymalizowany pod UPS. Jest to standardowe w kręgach megabazy, ale to coś innego niż zaawansowany projekt ukierunkowany wyłącznie na zmniejszenie UPS. Jeśli je pomylisz, później może się okazać, że „nie jest tak lekko, jak myślałem".

Wymiary w artykule opierają się na czankach mapy o wymiarach 32×32 kafelki. Jak wyjaśniono w 'Map structure', wyrównywanie krawędzi siatki lub bloku do wielokrotności 32 znacznie ułatwia wyrównywanie przy powielaniu schematów budowy lub późniejszym dodawaniu wiersza. Dlatego często pojawiające się przykłady, takie jak 96×96, dobrze współpracują z tą ideą.

Uzupełnienia terminologiczne

Oto krótkie wyjaśnienia kluczowych pojęć używanych w artykule. Główna magistrala to gruba linia przenośnika do transportu materiałów budowlanych. Od wczesnej do środkowej gry jest to bardzo mocne, a przejście do projektowania City Block opartego na pociągach, gdy fabryka rośnie, jest dość powszechne.

UPS oznacza Updates Per Second – liczbę aktualizacji gry na sekundę. W Factorio bazą jest 60, więc gdy gra się spowalnia, liczba ta spada, a można to wyraźnie odczuć. W tym artykule mówiąc o UPS, nie używam tego słowa niejasno – chodzi o rzeczywiste obciążenie obliczeniowe.

Sygnały sprzęgnięte to tak zwane sygnały łańcuchowe (chain signals). Myśl o nich jako o sygnałach umieszczonych na wejściu przejścia, które pozwalają pojazdowi wjechać tylko wtedy, gdy droga do przodu jest wolna. W City Block liczba przejść rośnie, więc zaznajomienie się z tym terminem ułatwi czytanie drugiej części.

→ Referencje

Podstawowe dane o czankach można znaleźć w 'Map structure'. Zakres Space Age jest podsumowany w Space Age. W tym artykule wybieram tylko niezbędne założenia i nie zaburzam bazie vanilla w zakresie teorii projektowania.

Map structure

wiki.factorio.com

Co to jest City Block w Factorio?

Podstawowe elementy City Block

City Block w Factorio to najpierw układanie regularnej siatki torów, a następnie powiększanie każdego pola jako niezależnego obszaru produkcji. Zamiast ciągnąć fabrykę jedną długą linią, dzielisz ją na role – „blok hutniczy", „blok obwodów", „blok materiałów naukowych" – i dodajesz ten sam typ obok, gdy zajdzie potrzeba. Sam uważam to raczej za sztukę organizacyjną, aby ludzie nie gubili się przy rozszerzaniu, niż za ostateczne rozwiązanie dla gigantycznych fabryk. Można znacznie szybciej podejmować decyzje projektowe, ponieważ jasne jest, gdzie coś dodać.

Fundamentem są tory, przejścia, stacje, sygnały i schematy budowy przygotowane do powielania. Dzięki 'Planom budowy', gdy raz ładnie stworzysz jeden blok, możesz potem wiele razy umieszczać tę samą formę. To jest przyjemne w City Block – nie trzeba każdą ekspansję przeciągać z zerowej siatki. W erze głównej magistrali dodawanie linii lub usuwanie rozgałęzień mogło pochłonąć pół dnia pracy, ale po zmodułowaniu myślenie zmieniło się na „jeśli brakuje, dodaj jeszcze jeden sektor", co znacznie upraszcza decyzje.

W praktyce projektowania polegamy na wyrównywaniu wymiarów jednego bloku do czanków. Ponieważ mapa jest podzielona na jednostki 32×32 kafelków (jak wyjaśniono w 'Map structure'), siatki oparte na wielokrotności 32, takie jak 96×96, są typowym przykładem łatwego wyrównywania. Nie ma jednak jedynego „poprawnego" rozmiaru. Niektóre siatki są mniejsze (64 kafelki), inne mają około 100×100. Oczekiwany rozmiar zależy od tego, ile linii stacji chcesz umieścić, jak długi ma być pociąg, czy transportujesz rzeczy wewnątrz bloku przenośnikami, czy robotami.

W aspekcie kolei, jakość przejść ma ogromny wpływ na ogólną stabilność. Umieszczanie sygnałów po prawej stronie kierunku jazdy i podstawowy wzór umieszczania sygnałów łańcuchowych na wejściu i sygnałów zwykłych na wyjściu pochodzi bezpośrednio z podejścia 'Tutorial: Train signals'. Ponieważ City Block ma więcej przejść, jeśli będą one źle zaprojektowane, sieć całkowicie się zatnie. Osobiście miałem problem z tym, że zatrzymywałem pociągi wewnątrz przejść i blokowałem całą sieć. Nawet jeśli bloki wyglądają zgrabnie, jeśli sygnały są źle rozmieszczone, stabilność dramatycznie spada.

もちろん、唯一の正解ではありません。
右側通行に慣れているなら、そのまま揃えたほうが設計ミスは減ります。
マップの地形や既存本線の向きに合わせて右側を選ぶのも普通です。
ここで大事なのは、理屈の美しさよりも交差点・駅・本線の全体を同じルールで複製できることです。
通行方向を決める場面で迷うなら、1つ交差点を作り、そこにT字分岐と駅入口を付けた状態で眺めると、自分の手に合う側が見えやすいです。

設計の考え方はシンプルで、列車長に合わせてプラットフォーム長と待避スペースを揃えることです。
駅に入り切れる長さで作っているのに、スタッカーだけ短いと、待避線に収まり切らなかった車両が分岐器や本線へはみ出します。
これが起きると、待避しているつもりが本線を塞ぐので逆効果です。
駅、スタッカー、分岐後の停止位置までをひとまとまりとして見て、どこにも編成がはみ出さない形にしておくのが基本になります。

Różnice między główną magistralą a City Block i jak je używać

Największa różnica między główną magistralą a City Block to jednostka ekspansji. Główna magistrala rozciąga się wzdłuż linii przenośnika, dodając materiały potrzebne na boki, podczas gdy fabryka rośnie. Od wczesnej do środkowej gry jest to bardzo mocne, a wygoda wynika z możliwości śledzenia przepływu materiałów wzrokiem. Jednak gdy fabryka się rozrasta, liczba pasów przenośnika wzrasta, a dodanie linii lub wstawienie materiału staje się obciążające.

City Block to przeciwieństwo – skalowanie poprzez powielanie identycznych schematów, a nie rozszerzanie linii. Oznacza to, że gdy brakuje miedzi, dodajesz blok miedzi, gdy brakuje zielonego obwodu, dodajesz blok zielonego obwodu. Ponieważ jednostka ekspansji jest jasna, podział pracy jest łatwy, nawet w fabryce wieloosobowej. Łatwo widać, co robi każda sekcja i gdzie szukać błędów. Pod względem zarządzania jest to dość praktyczne.

Oczywiście nie chodzi o to, że główna magistrala jest stara, a City Block nowa. Z mojej perspektywy naturalnym przepływem jest wczesna ~ średnia gra z główną magistralą, większa skala z wyraźnym obciążeniem zarządzaniem przechodzi do City Block. Jeśli od razu budujesz gigantyczną siatkę kolejową, projektowanie samej kolei staje się obciążeniem. Jeśli natomiast będziesz próbować utrzymywać główną magistralę do końca gry, zarządzanie linią staje się trudne. Nie chodzi o to, które jest lepsze, ale o to, że na każdym etapie fabryki inne projekty są bardziej odpowiednie.

Dodatkowo w praktyce hybrydowe operacje są również bardzo silne. Na przykład, utrzymaj materiały pośrednie w głównej magistrali, ale tylko ciężkie zasoby i produkcję nauki w blokach torów. W ten sposób nie musisz natychmiast migrować, a przejście z istniejącej fabryki jest znacznie łatwiejsze. W rzeczywistości, im większa fabryka, tym mniej jest „całkowicie na magistrali" lub „całkowicie na bloku" – większość gdzieś pośrodku.

Porównanie różnych podejść:

Jak widać w tabeli, wartość City Block leży w możliwości modularyzacji fabryki zamiast maksymalnej prędkości lub najmniejszego obciążenia. Jak wyjaśniono w 'Podsumowaniu zalet i wad metod konstruowania i narzędzi w Factorio', dla każdej metody konstruowania istnieją różne zalety i wady, a City Block wyróżnia się ze strony „zarządzalności i rozszerzalności".

Relacja z UPS

Jedna z powszechnie źle rozumianych rzeczy dotyczących City Block to City Block ≠ silny w UPS. Warto to rozdzielić. City Block to przede wszystkim metoda ekspansji i zarządzania, a nie optymalizacja UPS. Im większa sieć kolejowa, tym więcej przejść i ponownych obliczeń ścieżek dla pociągów. Jeśli projekt jest słaby, obciążenie obliczeniowe się kumuluje.

Szczególnie, gęste siatki z dużą liczbą przejść mogą wyglądać schludnie, ale mogą być niekorzystne dla UPS. Gdy pociągi wielokrotnie przeliczają ścieżki i czekają na wielu przejściach, zarówno przetwarzanie jak i przepływ material становятся ciężkie. W dyskusjach UPS na forach i Reddicie pogląd, że „duże City Block jest wygodne, ale niekoniecznie najlżejsze", jest dość spójny. Z mojego doświadczenia, gdy liczba stacji i przejść wzrosła, wygląd fabryki się poprawił, ale sieć kolejowa stała się bardziej drażliwa.

Innymi słowy, baza naprawdę ukierunkowana na UPS ma nieco inną filozofię. Najważ jest skracanie odległości transportu, bezpośrednie łączenie procesów, zmniejszanie transportu pośredniego, zmniejszanie przejść. City Block nie jest temu wbrew, ale ze względu na utrzymanie regularnej siatki, łatwiej wpadamy w „nieco dłuższy, ale ta sama forma" decyzje. Jest to przyjemne dla ludzi, ale niekoniecznie dla obliczeń gry.

Dlatego ocena City Block powinna uwzględniać nie tylko UPS. Szybkość decyzji ekspansji, łatwość konserwacji, separacja ról, przejrzystość dla wielu użytkowników – wszystko to czyni metodę naprawdę mocną. Powód, dla którego ciągle używam City Block w dużych fabrykach, to nie dlatego, że jest najlżejszy, ale dlatego, że rozszerzanie i naprawa są niezawodne. Im większa fabryka, tym bardziej wartościowe jest zmniejszenie obciążenia umysłu gracza.

Cztery elementy do ustalenia przed wprowadzeniem: Rozmiar, długość pociągu, kierunek ruchu, metoda logistyki

Jak zdecydować rozmiar bloku

W City Block najtrudniej coś zmienić potem to rozmiar bloku. Wszystko – przejścia, stacje, energia, okablowanie, wewnętrzny układ – do niego nawiązuje, więc jeśli pozostanie to niejasne, wymiary będą się rozjeżdżać przy każdej ekspansji. Wskazówka to myślenie w jednostkach czanków 32-kafelkowych pokazanych w 'Map structure'. Jeśli zachowasz rozmiary podzielne przez 32, zarządzanie radarami i schematami budowy będzie zgrabne, a przy przeglądaniu później „dlaczego ta szerokość" będzie czytelne.

Jako praktyczny przykład, 96×96 kafelków jest bardzo łatwe w obsłudze. Mieści się doskonale w siatce 3×3 czanków, a 'Notatki dla początkujących z siatką Factorio' zawierają przykłady operacyjne tego rozmiaru. Osobiście również często używam tego rozmiaru, bo powód jest prosty: nie jest ani zbyt mały, ani zbyt duży, a eksperymenty z jednym produktem na blok są łatwe. Nawet jeśli wygląda na 128×128, ostateczny projektowy efekt to około 96×96. Ważne jest rozdzielenie „wymiary zewnętrzne" od „rzeczywistej powierzchni produkcyjnej".

Generalnie rozmiary około 100×100 są również popularne. Zamiast perfekcyjnie wyrównywać do czanków, priorytetem jest intuicyjne projektowanie. Z drugiej strony, w przeszłości lub małych fabrykach możesz zacząć od 64 kafelków. Jednak 64-kafelkowe bloki szybko robią się ciasne – przybywa zabaw z układem stacji i logistyką wewnątrz. Z mojego doświadczenia, jeśli zacznę od 64, w praktyce szybko się przepełni i dodaję sprzęt na boki, tracąc przyjemność modularyzacji.

Zamiast wyglądu, patrzysz na ile stacji możesz umieścić i jak dużo przetworzenia możesz zamknąć wewnątrz. Szczególnie jeśli chcesz receptury z wieloma wejściami, stacje i przejścia wewnątrz już zajmują sporo miejsca. Jeśli to zignujesz, blok może być czworokątny, ale wnętrze będzie za każdym razem inne.

Długość pociągu jest operacyjnie bardzo ważna, dlatego zalecam używanie jednego typu dla całej operacji. Wybór kompozycji (np. 1-2 / 1-4) zależy od skali bazy i strategii transportu, ale jeśli je mieszasz na drodze, wymiary stacji, stackerów i rozgałęzień będą się zmieniać, a koszty projektowe wzrosną. W moim doświadczeniu „1-4 stale + efektywnie 96×96" to połączenie, które polecam na podstawie doświadczenia praktycznego. Jeśli chcesz zastosować konkretne wymiary, sprawdź wiki pod kątem liczby kafelków zajmowanych przez kompozycje.

Wybór композиций zależy od skali fabryki. Jeśli chcesz małych transportów i wielu pociągów, 1-2 jest łatwe do zrozumienia. Jeśli chcesz dużych transportów z mniejszą liczbą pociągów, 1-4 to naturalne podejście. Jednak ważne jest ujednolicenie ponad wszystko. City Block staje się silny dzięki standaryzacji, więc jeśli tylko tutaj pozwolisz na swobodne projektowanie, słabnie.

Jak wybrać kierunek ruchu (lewy/prawy)

Ustalanie kierunku ruchu z góry również ułatwia życie potem. Zarówno prawy jak lewy kierunek ruchu są możliwe, ale bez ustalenia przed masowym powielaniem, kierunki stacji i przejść się pomieszają i koszty napraw skoczy.

Ja często używam lewostronnego ruchu. Powód jest praktyczny – projektowanie kolei w Factorio zwyczajowo umieszcza sygnały i stacje po prawej stronie kierunku jazdy, a przy lewostronnym ruchu mogę je łatwiej przesunąć do wewnątrz obwodu. Przy dwupasmowych zewnętrznych obwodach bloku, wejścia stacji i grupy sygnałów mogą być skupione do wewnątrz, co mniej deformuje obwód. To bardziej praktyczne niż piękne – ta „ułatwność skupienia" jest ważna. Przykłady 96×96 z lewostronnym ruchem są powszechne, a ja też widzę znacznie czystsze okablowanie stacji niż poprzednio.

Oczywiście nie ma jedynej słusznej odpowiedzi. Jeśli przyzwyczaiłeś się do prawostronnego ruchu, przystosowanie reguły do niego zmniejszy błędy projektowe. Dobrą praktyką jest również dostosowanie do istniejącej topologii mapy lub kierunku głównej linii. Ważne jest, aby całą sieć przejść, stacji i głównych linii można było powielać na tych samych zasadach. Jeśli czujesz wątpliwość, zbuduj jedno przejście, przyłącz do niego rozgałęzienie T i wejście do stacji, a następnie popatrz na to – strona, która sprawdza się w twoim ręku, będzie jasna.

Logistyka wewnątrz bloku: Przenośnik / Robot / Mała magistrala

Co transportuje produkty wewnątrz bloku po przyjęciu z stacji to również punkt do wcześniejszego ustalenia. Jeśli zmienia się to za każdym razem, ten sam rozmiar bloku nie ma spójnej myśli. Kandydaci to głównie przenośnik, roboty logistyczne, mała magistrala (magistrala poboczna).

Przenośnik jest najbardziej czytelny, a przepustowość można oszacować. Z 'System transportu przenośnikami' wiadomo, że przenośnik żółty 15 art./sek, czerwony 30 art./sek, niebieski 45 art./sek. Jeśli jeden niebieski przenośnik wystarczy czy potrzebujesz dwóch, to widać – wówczas możesz pracować wstecz od liczby stacji i pasów rozładunku. Produkty o dużych przepustowościach, takie jak blachy czy obwody, które transportujesz ciągle, są łatwe do planowania, gdy budujesz z przenośnikami na myśli.

Roboty logistyczne znacznie upraszczają okablowanie wewnątrz bloku. Dobrze działają z recepturami nie do wszystkich kształtów i procesami wielopasmowymi. Jednak z mojego doświadczenia roboty są wygodne, ale jeśli przesadzisz, zarządzanie energią i gęstością robi się niedbałe. Gdy zamkniętą operację w bloku, roboty są łatwe, ale jeśli robotyzujesz wszystko, trudno zobaczyć gdzie jest wąskie gardło.

Mała magistrala (subbus) to krótka główna magistrala tylko wewnątrz bloku. Na zewnątrz pociągi, wewnątrz kilka pasów do transportu. Jest to bardziej elastyczne niż Same przenośniki i bardziej czytelne niż sama robotyka, co praktycznie bardzo się sprawdza. Szczególnie gdy chcesz utrzymać 2-4 produkty pośrednie razem, ta forma idealnie się wkomponowuje. W moim doświadczeniu, gdy chciałem bezpośrednio od stacji, ciasno było, ale gdy przeszedłem na subbus, wszystko się ułożyło.

Podział jest intuicyjny: krótka odległość i duża przepustowość → przenośnik, wiele produktów w małych ilościach → roboty, kilka produktów na średni dystans → mała magistrala. W City Block to logistyka wewnątrz bloku, a nie zewnętrzna sieć, zmienia wrażenie użytkownika. Nawet 96×96 ze smakiem logistyki wewnątrz, gdy jest stały, powielanie jest szybkie. Odwrotnie, gdy tu się zmienia, blok choć czworokątny, prawie każdy raz jest novo.

Belt transport system/ja

wiki.factorio.com

Procedura ekspansji fabryki za pomocą City Block

Najpierw rozłóż tylko siatkę w nowym obszarze

Przejście z głównej magistrali do City Block z najmniejszą liczbą wypadków to etapowe przejście. Tzn. bieżącą fabrykę trzymasz w ruchu, a nowe sekcje budujesz w osobnym obszarze. Jeśli spróbujesz całkowicie przenieść się na raz, braknie ci blach i obwodów, podczas gdy konstruujesz, istniejące linie padną.

To co najpierw budujesz to nie linie produkcyjne, ale szablon pustego bloku. Konkretnie: puste sekcje, przejścia, standardowe stacje wejścia/wyjścia. Zawartość może być pusta – bez problemu. Wręcz lepiej – gdy później wiadomo, co robi dany blok, zawartość można łatwo zmienić. Mapa Factorio dzieli się na czanki (jak wyjaśniono w 'Map structure'), więc gdy siatkę przygotowujesz wcześnie, ekspansja ponad rzeźbą terenu jest czytelna.

Robię z takiego szablonu razem z przejściem jedną formę, a nawet kierunek stacji i położenie wejścia/wyjścia fixuję. To jest ważne. Gdy powielasz tylko samo wnętrze bloku, ale kierunek stacji za każdym razem się zmienia, i tak ręcznie się to poprawia, a oszczędność czasu znika.

Do zarządzania szablonem używam 'Plany budowy' i książki planu budowy, aby zestaw bloku, przejścia i standardowej stacji można było nosić w jednym kliknięciu. W jednym tomie dzielę je na etapy „tylko obwód", „ze stacjami", „ze wszystkim", co przy ekspansji jest czytelne.

Zamigruj najpierw produkty wysokiego popytu (topienie, płytki elektroniczne)

Gdy siatka jest gotowa, następnie migrujesz produkty o dużym zużyciu, które puchnęły główną magistralę. Klasyczne przykłady to blachy żelazne i miedziane z hutnictwa, oraz płytki elektroniczne. Te wielokrotnie są dotykane, więc jeśli je zostawisz w magistrali, dodanie czegokolwiek przymusza cię do rozbudowy głównej linii.

Naturalny porządek migracji to najpierw zbuduj w nowym bloku jedno hutnictwo albo zieloną płytkę, potwierdź stabilną produkcję, potem stopniowo przesuwaj odbiorców. Nie gasiszż istniejącą fabrykę, aby włączyć nową – dodajesz nowe źródło, a potem przesuwasz zależności. Gdy w trakcie migracji braknie, stara linia podtrzyma.

Szczególnie płytki elektroniczne wpływają na wiele obszarów. Poza czerwonymi i niebieskimi płytkami dotyka to maszyn i materiałów pośrednich, więc jeśli siedzi w środku magistrali, okablowanie się peszczy. Z mojego doświadczenia gdy płytki elektroniczne wyciągnę na pociągi, stan magistrali znacznie się ulepsza – znika „w każdym miejscu gdzie coś dodam, srodek staje się ciasny".

Topienie to to samo – gdy blachy przejdą na pociągi, jednostka ekspansji staje się czytelna. Na przenośnikach dodajesz linie, ale na blokach dodajesz „jeszcze jeden blok blachy". To jest siła standardyzacji, którą szybko czujesz u wysokiego popytu.

1 blok kompletny → Powielanie → Skalowanie

W przechodzeniu na City Block ważne jest nie malować całej mapy na papierze, ale ukończyć 1 blok. Gdy stacja, logistyka wewnątrz, energia, przepływ sygnałów – wszystko stoi stabilnie, dopiero wtedy faza powielania. To ważne, bo niesprawności się lokalizuje. Utknięcie na przejściu czy opóźnienia rozładunku czy cienki pr