Factorio wszystkie kolory nauki - proporcje linii produkcyjnej i projektowanie

W Factorio nauka czerwona i zielona są łatwe, ale gdy przejdziesz na niebieską, nafta, stal i układy zaawansowane zaczynają się jednocześnie kończyć i fabryka się zatrzymuje. Ten artykuł obejmuje wszystkie siedem kolorów nauki (czerwona, zielona, czarna, niebieska, fioletowa, żółta, biała) w wersji vanilla 2.0 i zawiera praktyczne wskaźniki proporcji oparte na docelowej produkcji 45 sztuk/min oraz wskazówki dotyczące budowy, która skaluje się od produkcji początkowej do ekspansji bez spadków wydajności.

Adresatami tego artykułu są początkujący chcący zbudować wszystkie linie nauki naraz, aż do średniozaawansowanych graczy, którzy zastanawiają się, ile mają dodać do magistrali głównej i co powinni produkować lokalnie. Moja również fabryka była stabilna aż do niebieskiej nauki, gdzie spadła wydajność, ale po przeniesieniu produkcji zaawansowanych obwodów do osobnej linii udało się ją ustabilizować. W tym artykule nie daję „jedynego właściwego rozwiązania", ale zamiast tego pokazuję konkretne zasady projektowania, które minimalizują zatrzymania fabryk.

Warunki wstępne dla wszystkich siedmiu kolorów nauki w Factorio

Zakres tego artykułu

Ten artykuł dotyczy jak zbudować jedną spójną linię badań obejmującą wszystkie siedem kolorów nauki (czerwona, zielona, czarna, niebieska, fioletowa, żółta, biała) w vanilla 2.0. Dokładne nazwy pakietów i ich rola w badaniach są opisane w witrynie 'Science pack - Factorio Wiki', ale tutaj skupiamy się na punktach, w których fabryka zawsze się zatrzymuje, zamiast na pełnym przeanalizowaniu każdego pakietu.

Konkretnie obejmujemy rolę każdego koloru nauki, główne materiały, gdzie dobrze się zatrzymuje, wskaźniki stosunku liczby maszyn i zasady projektowania layoutu. Czerwona i zielona są naturalnym rozszerzeniem gry początkowej, ale czarna wymaga transportu materiałów wojskowych, a niebieska angażuje jednocześnie ropę, stal, zaawansowane obwody i silniki. Żółta i fioletowa dodatkowo tworzą presję na zaawansowanych obwodach, materiałach o niskiej gęstości i oleju smarującym, a biała zmienia paradygmat z zespołów do planu wystrzelenia rakiety. Patrząc na proporcje, jest jasne, że linia wszystkich kolorów nie polega na „umieszczeniu pakietów obok siebie", ale na decyzji, jak wcześnie przygotować sieć dostaw materiałów pośrednich.

Jako założenie podstawowej linii, którą chcemy ustabilizować: blachy żelazne, blachy miedziowe, stal, obwody elektroniczne (zielone obwody) i produkty naftowe. Produkty naftowe obejmują siarkę, plastik, paliwo stałe i olej smarujący (który będzie ważny od żółtej nauki). Sama produkcja rudy mogła być niedostateczna, zanim przeszedłem na niebieską, zarówno stal jak i blacha żelazna jednocześnie okazały się wąskie. Wtedy zwiększyłem blachy żelazne, ale okazało się, że problem nie był z niebieską nauką, ale z tym, że nie przygotowałem wystarczającej mocy górnego łańcucha produkcyjnego podczas czerwonej i zielonej nauki. Fabryki zatrzymujące się na niebieskiej mają zwykle wąskie gardło gdzieś w tej podstawie.

Jako punkt odniesienia dla planów transportu: myślimy o żółtych taśmach transportowych jako 15 przedmiotów/s. Jeśli budujemy magistralę główną, czyszczenie tego limitu pokazuje, ile taśm żelaza musimy mieć i czy specjalizować się na linii obwodów elektronicznych. Nawet jeśli czerwona i zielona "jakoś płyną", rozpatrując niebieską, żółtą i fioletową, warto rozdzielić obwody elektroniczne na niezależną linię, aby być stabilnym. Magistrala główna jest popularna właśnie dlatego, że obwody elektroniczne są używane prawie wszędzie.

Wskaźnik liczby maszyn to stosunek 5:6:5:12:7:7 dla czerwonej:zielonej:czarnej:niebieskiej:żółtej:fioletowej, zakładając maszyny montażowe 2 (Assembling machine 2, crafting speed = 0,75) ze średnią 45 sztuk/min. Uwaga: to jest „praktyczny wskaźnik" dla maszyn montażowych 2 bez modułów. Przy maszynach montażowych 3 (crafting speed = 1,25), liczba maszyn będzie w przybliżeniu 0,6 raza mniejsza (= 0,75/1,25). Zawsze ponownie oblicz dokładnie na podstawie czasu rzemiosła danego przepisu i wartości szybkości maszyny montażowej przed implementacją.

Biała nauka jest nieco inna. Od czerwonej do żółtej i fioletowej to projekt linii montażu, ale biała zmienia się w strategie wystrzelania rakiet. Jeden start rakiety z satelitą daje 1000 sztuk nauki kosmicznej, więc tutaj lepiej myśleć o częstotliwości startów niż o produkcji per sekundę. Główny materiał do rakiet to materiały o niskiej gęstości strukturalnej, które potrzebują 20 sekund na sztukę, a do jednej rakiety potrzeba 1000 sztuk, co daje około 5 godzin 33 minut z jedną maszyną. Na tym poziomie biała nauka nie jest niezależną linią, ale całą przylęgającą fabryką pod koniec gry.

Wspomnimy też o Space Age: projekt „linii wszystkich kolorów" jest zupełnie inny. Dodatkowe pakiety nauki, różne wyposażenie między planetami, logistyka kosmiczna i elementy jakości tworzą inne założenia projektowe niż vanilla 2.0. Tutaj skupiamy się wyłącznie na vanilla 2.0, pozostawiając Space Age na osobną analizę.

Aby ustandardyzować nazwy pakietów nauki i ich rolę w badaniach, zobacz 'Science pack - Factorio Wiki'. Po wyrównaniu tam nazw możemy przejść do konkretnych projektów linii dla każdego koloru.

Pakiet nauki - Factorio Wiki

wiki.factorio.com

Najpierw zdecyduj o docelowej produkcji: 45 sztuk/min wystarczy dla początkujących

Zalety i ostrzeżenia dla niskiego SPM (około 0,75 sztuk/s)

Pierwszy krok to nie teoretyczna maksymalna wydajność, ale przy jakiej prędkości fabryka działa bez zatrzymań. Kiedy zaczynałem, myślałem o osiągnięciu powyżej 1 sztuk/s, najpierw powiększyłem laboratoria badawcze, ale nagle na niebieskiej nausce zabrakło nafty, a na żółtej i fioletowej obwodów zaawansowanych - a także mocy. Wtedy zmieniłem sposób myślenia - nawet przy 0,75 sztuk/s badania idą wystarczająco szybko - i wtedy fabryka stała się znacznie bardziej stabilna.

Zaleta tego zakresu prędkości to znaczne zmniejszenie potrzeb upstreamowych. Nawet jeśli na czerwonej i zielonej wydaje się być nadmiar, gdy przychodzą materiały wojskowe na czarnej, silniki i siarka na niebieskiej, oraz obwody zaawansowane i materiały o niskiej gęstości na żółtej i fioletowej, przyspieszenie samej nauki ich nie ratuje. Gdy tylko nauka trafi do laboratorium, badania idą dalej, ale gdy linia materiałów pośrednich jest cienka, przyspieszona dostawa tworzy fale zamiast stałego przepływu, czyniąc projekt bardziej frustrujący.

Przy niskim SPM można priorytetyzować odporność na zatrzymania i margines ekspansji zamiast prędkości badań. Ponieważ żółta taśma ma limit 15 przedmiotów/s, zamiast od razu wypełniać taśmy, lepiej myśleć "czy mogę dodać drugą taśmę tego materiału później" i "czy jest miejsce na dodatkową dostawę z pociągu". To szczególnie dotyczy obwodów elektronicznych, stali i produktów naftowych - lepiej mieć możliwość duplikacji niż od razu maksymalny przepływ. Obwody elektroniczne zwłaszcza powinny być wydzielone na dedykowaną linię wcześnie, zanim rozciągną się problemy.

Łatwa wdrażalność standardowego 45 sztuk/min

Gdy pracujesz ze słabym SPM, następnym punktem odniesienia jest około 45 sztuk/min dla każdego koloru. To nie jest dążenie do dużych liczb per sekundę, ale praktycznie przetestowana prędkość, która współpracuje z wytycznymi proporcji i projektami magistrali głównej. Stosunek 5:6:5:12:7:7 do maszyn montażowych 2 przy każdych 45 sztuk/min jest niezmiernie przydatny jako punkt wyjścia do jednolitego układu wszystkich kolorów.

Powód jego przydatności to jasna widoczność różnic. Patrząc na stosunek, czerwona i zielona są lekkie, niebieska jest wyraźnie cięższa, więc dokładnie widać, gdzie zmienia się charakter fabryki. Żółta i fioletowa wyglądają na równe, ale w rzeczywistości presja na obwody zaawansowane i stal jest znaczna, żerując na upstreamie więcej niż mogłoby się wydawać. Przy celu 45 sztuk/min możesz bezproblemowo doświadczyć, jak "niebieska robi się o jeden krok cięższa, a żółta/fioletowa ściska materiały pośrednie" bez ryzyka.

Polecam ten zakres prędkości, bo błędy projektowe nie są śmiertelne. Jeśli od razu celowałbyś w ponad 1 sztuk/s, musiałbyś jednocześnie poszerzyć silniki, siarkę na niebieskiej, olej smarujący i materiały o niskiej gęstości na żółtej i fioletowej - zbyt wiele zmiennych jednocześnie. Przy 45 sztuk/min badania idą w przód, a gdy linia się zatrzyma, możesz dodawać po jednej linii. Jako punkt wyjścia przed ostateczną wdrażalną, patrz 'Science pack - Factorio Wiki', ale praktycznie ten zakres jest najłatwiejszy do obsługi.

Przejście do wysokiego SPM i równoczesnych wszystkich kolorów

Przejść do wysokiego SPM lub równoczesnych wszystkich kolorów można, gdy wszystkie kolory płyną prawie takim samym tempem. Pominięcie tego kroku i zwiększenie tylko laboratoriów spowoduje, że badania będą szybsze, ale czerwona/zielona się sypią, a niebieska/żółta/fioletowa brakuje. Przyspieszenie samej nauki bez odpowiednich zasobów nie ma sensu - pakiety nauki zależą od szerokiej sieci железа, miedzi, stali, obwodów, ropy i mocy.

Szczególnie przy wysokim SPM, limit żółtej taśmy 15 przedmiotów/s ma bezpośredni wpływ. Projektowanie, które transportuje blachy żelazne czy miedziane jedną taśmą na duże odległości, może działać przy 45 sztuk/min, ale rozszerzanie szybko staje się wąskie. Przygotowanie się do rozbudowy każdego materiału na więcej taśm lub przełączenia na lokalne/pociągi jest tu ważne. Materiały po niebieskiej są szczególnie przydatne do tego podejścia - przydatne jest przetwarzanie zaawansowanych obwodów i materiałów o niskiej gęstości blisko potrzeby, zamiast na jednej cienkie taśmie.

W artykułach Space Age widzę projekty z 1,5 sztuk/s równoczesnym modułem, ale to dla zaawansowanego. Osobiście zaczynam przy 0,75 sztuk/s, stabilizuję przy 45 sztuk/min ze wszystkimi kolorami, potem przychodzę do 2+ sztuk/s. W ten sposób widzę dokładnie, gdzie zabraknie żelaza, gdzie ropy, a kiedy przełączyć na pociągi. Wysoki SPM jest kusący, ale dla początkujących stabilna linia wszystkich kolorów bez zatrzymań jest wartościowsza niż szybkie laboratoria.

Przegląd linii produkcyjnej dla wszystkich siedmiu kolorów

Patrzaając na całą linię, nie wszystkie kolory stanowią równe wyzwanie. Czerwona i zielona są łatwe do budowy, ale niebieska to pierwsza wielka ściana - nafta, przetwarzanie stali i obwody zaawansowane stają się wąskim gardłem całej fabryki. Następnie żółta i fioletowa zwiększają presję na obwody zaawansowane i stal, a biała to zupełnie nowy wymiar - produkcja materiałów rakietowych. Moja obserwacja początkujących: niebieska → żółta/fioletowa → biała to kolejność, w której rzeczy się zatrzymują. Czerwona/zielona/czarna ulegają bardziej problemom transportu i braku zdolności producenckiej niż recepcie - niebieska i dalej wymaga dedykowanych fabryk materiałów pośrednich.

Wymienione tutaj główne materiały i trudności to reprezentanty tego, co się dzieje w vanilla 2.0 na pełnej linii siedmiu kolorów. Ścisła liczba nie jest tak ważna jak które kolory żerują na którym upstreamie. W mojej praktyce, gdy włączyłem niebieską, silniki i siarka gwałtownie wzrosły, a destylacja ropy nigdy się nie zatrzymywała. Jeśli zdajesz sobie sprawę z trudności wcześniej, błędy w rozbudowie są mniej prawdopodobne.

Czerwona (pakiet automatyzacji): główne materiały = blacha miedziowa/zęby. Wąskie gardło = lokalne skupiska zębów

Pełna nazwa to Automation science pack. Główne materiały to blacha miedziana i koła zębate, przepis jest delikatny. Mówienie, że czerwona jest łatwa, jest prawdą, ale zatrzymania pochodzą raczej z rozmieszczenia zębów niż z całkowitej ilości. Zęby są w czerwonej, ale też w zielonych wkładach i taśmach, a potem wszędzie indziej - jeśli robisz małą linię właśnie do czerwonej, braknie ci zębów właśnie w tym miejscu. To nie jest o całkowitym braku żelaza - to lokalne zagęszczenie zębów. Czerwona wygląda lekko, więc ją ignorujesz, ale decydując, gdzie intensywnie produkować zęby, zazwyczaj ratuje całą grę.

Zielona (logistyka): główne materiały = wkładki/taśmy. Wąskie gardło = zęby i obwody elektroniczne

Pełna nazwa to Logistic science pack. Główne materiały to wkładki i taśmy transportowe, powierzchniowo rozszerzenie czerwonej. Ale wewnętrznie konsumuje mnóstwo zębów, a wkładki wymagają obwodów elektronicznych, dlatego zielona ma silniejszą zależność od upstream niż czerwona.

Zatrzymanie na zielonej pochodzi z tego, że wkładki i taśmy konkurują o ten sam upstream, zwłaszcza zęby są grabowane jednocześnie przez czerwoną i zieloną. Obwody elektroniczne rywalizują z zasilaniem i innymi urządzeniami automatycznymi. Na wczesnym etapie gry wygląda to raczej jak „dziwnie, brakuje wkładek" czy „taśmy się zatrzymują", niż wyraźny brak na linii zielonej. Patrząc na zielone jako naukę logistyczną, myśl o tym jako o nauce podejmowania decyzji o dystrybucji zębów - będzie bardziej przydatne.

Czarna (wojskowa): główne materiały = amunicja przenikająca/granaty/mury. Wąskie gardło = węgiel, żelazo, materiały wybuchowe siarki

Pełna nazwa to Military science pack. Główne materiały to amunicja przenikająca, granaty i mury, które w odróżnieniu od czerwonej/zielonej wymagają specjalistycznych materiałów dla celów militarnych - pierwszy sign zmiany w Factorio: „fabryka do badań, ale zawiera fabrykę materiałów bojowych".

Czarna zatrzymuje się raczej z powodu skumulowanej dostawy węgla, żelaza i materiałów wybuchowych siarki niż z czystego braku żelaza. Amunicja przenikająca jada dużo żelaza, granaty żerują na węglu, a mury wykazują niedostateczność materiałów kamiennych. Czarna nie jest tak strukturalnie ciężka co niebieska, ale jeśli nie rozdzielisz dedykowanej linii wojskowej, wpadnie jako szum do istniejącej czerwonej/zielonej. Początkujący, którzy zatrzymują się na czarnej, zwykle nie robią wystarczającego rozdzielenia linii materiałów wybuchowych i amunicji, czasami od razu wpadając w wąskie gardło.

Niebieska (chemia): główne materiały = silniki/siarka/obwody zaawansowane. Wąskie gardło = ropa/stal/obwody zaawansowane

Pełna nazwa to Chemical science pack. Główne materiały to jednostki silnikowe, siarka i obwody zaawansowane - tu stoi pierwszy wielki mur dla początkujących. Przed tym, stały materiały można było przezwyciężyć - niebieska wymaga obsługi ropy, przepływu płynów, stali i obwodów w kompleksowy sposób.

Co czyni niebieską niebezpieczną: wszystkie potrzebne materiały są ciężkie upstream. Silniki żerują na żelazie i stali, siarka żąda przepływu ropy, obwody zaawansowane grają z plastikiem i elektronicznymi. Innymi słowy, stały transport i płynny transport jednocześnie zaczynają się zaraz po niebieskiej. W mojej praktyce po włączeniu niebieskiej konsumpcja silników i siarki gwałtownie wzrosła, a kraking ropy prawie nie przestał pracować. Obserwowanie samej linii niebieskiej daje błędne wrażenie - w rzeczywistości musisz wzmocnić ropę, stal i obwody zaawansowane wcześniej.

Wiki oficjalny 'Chemical science pack - Factorio Wiki' jasno pokazuje, że niebieska to przełamanie paradigmatu projektowania, a nie tylko rozszerzenie do poprzednich. Jeśli muszę nazwać jeden kolor, który zatrzymuje początkujących najczęściej, to bezwarunkowo niebieska.

Chemical science pack - Factorio Wiki

wiki.factorio.com

Fioletowa (produkcja): główne materiały = piece elektryczne/moduły produktywności/tory. Wąskie gardło = obwody zaawansowane/stal

Pełna nazwa to Production science pack. Główne materiały to piece elektryczne, moduły produktywności i tory - dosłownie żyje na własnych urządzeniach manufakturowych do badań. Wygląda na to, że tory są ciężkie, ale rzeczywista presja pochodzi z upstream modułów produktywności i pieców elektrycznych.

Czego się bać przy fioletowej: jednocześnie proste materiały jak tory i zaawansowane materiały pośrednie jak moduły. Tory są łatwe do czytania, ale moduły siłnie żerują na obwodach zaawansowanych. Piece elektryczne też grają w stali, co oznacza, że już po niebieskiej, fioletowa nakłada podwójny ciężar na obwody zaawansowane i stalę. Fioletowa jest często porównywana z żółtą, ale w praktyce „moduły kontrolują całą fabrykę", a przy niestabilnej niebieskiej, fioletowa robi się dużo gorsze.

Żółta (użyteczność): główne materiały = obwody zaawansowane/ramy robotów lotniczych/materiały lekkości. Wąskie gardło = obwody zaawansowane/olej smarujący/stal

Pełna nazwa to Utility science pack. Główne materiały to obwody zaawansowane, ramy robotów lotniczych i materiały o niskiej gęstości. Żółta, wraz z fioletową, to kolejna duża ściana na koniec, ale jest nieco inna. Fioletowa to presja na stałe materiały pośrednie - żółta dodaje przepływy płynne zawierające olej smarujący.

Ramy robotów lotniczych zwracają uwagę na olej smarujący jako ważny. Olej pochodzi z oleju ciężkiego, więc zarządzanie przepływem ropy zmienia się w który olej идёт dokąd. Materiały o niskiej gęstości żerują na miedzi, stali i plastiku całkowicie, więc gdy włączysz żółtą, złapiesz się na „czekaj, miedź powinna być tam" nagły brak. Obwody zaawansowane pozostają pod presją, więc żółta czuje się jak niebieska znów, ale rozszerzająca się wszędzie.

Początkujący cierpią na żółtą nie z powodu samej jednostki, ale z powodu framów robotów lotniczych żerujących oleju smarującego oraz materiałów o niskiej gęstości biorących uniwersalne materiały. Jak się patrzy na fioletową/żółtą razem, żółta ma więcej związku z ropą, przeciążając ogólną złożoność fabryki.

Biała (kosmos): główne materiały = wystrzelenie rakiety (satelita). Wąskie gardło = materiały o niskiej gęstości/paliwo rakiety/jednostka przetwarzająca

Pełna nazwa to Space science pack. Biała to jedyna, która nie zostaje zbudowana bezpośrednio - zamiast tego uzyskujesz ją z wystrzelenia rakiety. Jedna raketa z satelitą daje dużą ilość pakietu kosmicznego naraz, więc „ciągła produkcja" zmienia się w plan.

Trudność białej to nie recepta pakietu, ale infrastruktura części rakiety. Trzy filar są ciężkie: materiały o niskiej gęstości, paliwo rakiety i jednostka przetwarzająca - każda jest niezbędna. Materiały o niskiej gęstości na Wiki oficjalnym jedzą tonę stali, miedzi i plastiku, a raketa wymaga ich ogromnie. Gdy producujesz jedną linią, biała rywalizuje z żółtą o materiały wysokopoziomowe, zaciśkając całą górną część fabryki jednocześnie.

Czuję białą jak dodawanie drugiej fabryki, zamiast rozszerzenia żółtej/fioletowej. Gdy tylko wystrzelisz, dostajesz pakunek naraz, więc dostawa przypomina serie zamiast ciągłości. Dlatego stabilnie potrzebny jest oddzielny upstream do rakiety. Patrz 'Space science pack - Factorio Wiki' - biała to odrębna kategoria.

Jeśli lista początkujących zatrzymań - niebieska to pierwsza ściana, żółta/fioletowa to ciśnienie, biała to test całej fabryki. Czerwona/zielona/czarna są łatwe do naprawy pojedynczo, ale niebieska i dalej wymaga specjalnych linii upstream. Sztuka polega na tym, że obwody zaawansowane, stal, produkty naftowe i materiały o niskiej gęstości są ścieżkami wzmacniania, a nie pojedyncze kolory.

Space science pack - Factorio Wiki

wiki.factorio.com

Liczba maszyn i wskaźniki proporcji

Standardowy 45 sztuk/min (oparte na maszynach montażowych 2)

Powtórzmy łatwy do odtworzenia - 45 sztuk/min każdego koloru przy maszynach montażowych 2 (crafting speed = 0,75). Wskaźnik praktyczny to 5:6:5:12:7:7 dla czerwonej:zielonej:czarnej:niebieskiej:żółtej:fioletowej. UWAGA: to „praktyka dla maszyn 2 bez modułów". Przy maszynach montażowych 3, liczba spada do około 0,6x. Zawsze przelicz dokładnie przed budową.

Dla konsumpcji żelaza chcesz kalkulować, ale ważne je lokalne dostawy.